zondag in Paramaribo

zondag 19 maart.

Ik heb met René afgesproken dat hij mij rond een uur of negen mag komen halen.
Wil niet te laat in de stad aankomen, want anders is het er meteen zo druk en warm
Nou, hij is er dus om negen uur, maar warm zal het niet worden; de regen komt met bakken uit de lucht vallen!
Wat is dat toch?
Iedere keer wanneer ik naar Paramaribo ga, gaat het regenen.
Onderweg geeft René mij een zak met cassavechips!
Omdat ik die de vorige keer zo lekker vond!
Toen ik nl. de eerste keer met hem meereed, had ik een zakje gekocht en die hebben we gedeeld.
Hij heeft toen heerlijke bacoves gedeeld: van die mierzoete mini-banaantjes!
Wat lief dat hij dit onthouden heeft.
Hij gaat weer een "toeristische" route rijden naar de stad.
Want de Indira Ghandiweg kennen we zo onderhand wel.
We rijden via de Tout Lui Fautweg en zien mooie huizen, grote landerijen en heel veel groen.
Hier is vroeger veel aan veeteelt gedaan, maar nu liggen de meeste stukken grond er verlaten bij.

Ik heb de vorige keer wat extra kaarten voor Dex gekocht, thuis al geschreven en een (3!) postzegel opgeplakt.
Kan ik er straks bij het postkantoor vast eentje op de bus doen.
Ik koop voor hem kaarten met felgekleurde vogels erop.
Weet niet of hij dit nu echt leuk vindt, maar beter ban een vergezicht over de Surinamerivier denk ik dan maar.

Het is heel rustig in de straten van Paramaribo.
Hier en daar zie je mensen op weg naar de kerk, in het "goeie goed" gestoken.
Vooral de kleine meisjes zien er zo schattig uit, met mooie witte of roze jurkjes met strikken en gekleurde kraaltjes in het haar.
Plaatjes zijn het!!

René zet me voor de deur van het guesthouse af.
Ik weet niet of ik dinsdag weer met hem terug naar Para ga, of dat Esselien mij gaat ophalen.
Ligt eraan of mijn pakket nu eindelijk eens is aangekomen.
Mocht ik weer met de taxi willen, dan bel ik hem wel.

De privé-kamer bij Twenty4 is perfect!
Er zijn er drie die aan het balkon grenzen.
En het mooiste is, dat het een eigen badkamertje heeft met douche en wc.
En......warm water!!
Heerlijk voelt dat.

Het is zondag en dan is er hier vlakbij Zondagse Markt, of zoals ik al eerder vertelde: Hollandse markt.
De naam is ontstaan, doordat veel mensen kleding vanuit Nederland verkopen, veelal vanuit de kofferbak.
Of als het mooi weer is, vanaf de motorkap van hun auto.
Er is veel tweedehands spul bij: alsof je op het Waterlooplein loopt.

Onderweg zie ik een man staan die plantjes verkoopt, maar er staat ook een toekan, gemaakt van een oude autoband op het dak van zijn busje.
En die wil ik dus hebben.
Je ziet ze ook bij Readytex hangen: toekans, papegaaien etc.
Ik zeg dat ik hem graag wil kopen en op de terugweg kom halen.
De man snapt er niets van; blijkt van Haïti te komen en spreekt alleen Frans.
Nou, ik kan dat toevallig ook en snel schakel ik over.
Die blik!!
Niet dat de conversatie nu hoogdravend is, maar we kunnen samen een aardig woordje aan elkaar kwijt.

Het is weer gaan regenen en ik worstel met mijn paraplu.
Het kreng wil met geen mogelijkheid meer open!
De scharniertjes zijn verroest.
Nu was ik al niet zo gecharmeerd meer van het ding, maar nu is de liefde helemaal over!
Bij Tulip, een behoorlijk westerse supermarkt gaat het ding meteen de afvalbak in.
Binnen hebben ze vast wel anderen.

Wanneer je een aantal weken je boodschappen op markten en bij Chinezen hebt gedaan, is het binnenstappen in deze winkel als een kind die een speelgoedwinkel ingaat.
Heerlijk voor je gevoel, slecht voor je portemonnee!
Ik ben dan ook zeer terughoudend in mijn aankopen, maar kan een zak appels echt niet weerstaan.
En een reep verantwoordde chocolade!
Ineens zie ik hondenvoer liggen en ik ga speuren naar botten.
Niet van die dingen die in één hap weg zijn, nee, echt van die diehards!
Saar kijkt die dingen niet aan, maar die is dan ook vreselijk verwend.
Ik weet zeker dat de honden van Es hier meer waardering voor zullen hebben en ik gun het die beestjes ook heel erg.
Ik koop er dus meteen 6; hebben ze er volgende week ook weer eentje.

en een hele grote donkerblauwe paraplu!

Op de terugweg ben ik een bang dat de man van Haïti al vertrokken is, maar gelukkig staat hij er nog.
Hij heeft een tip: ik kan de boodschappen van Tulip in de band zetten en heb op deze manier wel een heel aparte boodschappentas!
Na veel merci's en au revoirs ga ik met mijn aankopen naar TwenTy4 terug.
Gelukkig regent het niet meer, want ik zou niet geweten hebben hoe ik met die band en mijn andere tas ook nog een paraplu zou moeten hooghouden.

Boodschappen naar de kamer en eerst eens een heerlijke douche nemen.
En dan naar de Waterkant om petjil te gaan eten.
En de gebruikelijke Parbo, alleen ditmaal geen djogo maar een blikje.
Hier heb ik het in Nederland zo vaak over gehad: petjil eten aan de Waterkant, met een djogo.
En nu zit ik er!!
Gaaf man.
Het valt me op dat ik echt in mijn eentje zit te genieten, tot een nep- rasta iets zeer schunnigs tegen me zegt.
Ik antwoord dat hij zijn grote bek moet houden, maar besluit toch de rest van mijn eten mee te nemen en op het balkon verder te gaan genieten, want ik weet niet zeker of hij mij gehoord heeft.
Klojo om zo mijn moment te verpesten.
De volgende keer zal ik hem ............(stoere praat)

Ik wandel nog wat langs de Waterkant en kom langs Riverside.
Hier draaien ze heerlijke soulmuziek en muziek uit de jaren 60-70.
Wanneer Frans komt, gaan we hier naar toe.
Je kunt heerlijk op het terras zitten en ook dansen.
Wie weet wagen we ons daar nog aan!

In de Jesserunstraat zie ik weer het guesthouse Öasis".
Hier hebben Betsy en ik de vorige keer om informatie gevraagd.
Het ziet er mooi uit en ze hebben een heerlijke tuin met zwembad en een buitenbar waar je de hele nacht kunt blijven hangen, mocht je dit willen.
Ik ga naar binnen en vraag of ze rond 3 april nog kamers vrij hebben'
Frans en ik zijn dan weer terug uit het binnenland en willen hierna een paar dagen in de stad blijven.
TwenTy4 heeft geen kamers met balkon vrij in die periode. Dus dit is een heel mooi alternatief, toch?
Een beetje luxe mag na al die "ontberingen" toch?

Het blijkt dat ik een buurman heb.
Een beetje zitten praten over Suriname en hoe mooi het hier toch is.
Hij is hier voor de tweede keer en gaat dinsdag weer naar huis.
Wat klinkt "half mei" dan toch heerlijk!

Voordat ik ga slapen ga ik eerst de flyers vouwen en er daarna mijn (tijdelijk) Surinaams telefoonnummer opzetten.
Wanneer ik morgen in het Fort ben, wil ik wat flyers uitdelen.
Dan is het handig wanneer men je ook op een Surinaams nummer kan bereiken.

En straks ook nog een Surinaams bankrekeningnummer......

wordt vervolgd.....