Eesrte verzet in de stad

maandag 3 april.

Vandaag blijven we in de stad.
Ik heb in de krant gelezen dat er vandaag een demonstratie-bijeenkomst is van "Wij zijn moe!" van Curtis Hofwijks.
Deze man is een paar maanden geleden met protesteren tegen de regering.
In zijn eentje stond hij op het Onafhankelijkheidsplein met de Surinaamse vlag in zijn hand en een bord met de tekst: wij zijn moe.
Moe van de verspilling, corruptie, criminaliteit, toenemende werkeloosheid etc.
En hier wil hij wat tegen doen.
Er sloten zich meer mensen bij hem aan en nu verwacht men een grotere opkomst.
Gisteren was er eentje in de wijk Flora, maar daar waren zie zoveel mensen op afgekomen.
Om 12 uur is de start en ik zeg tegen Frans dat ik er graag naar toe wil.
Frans wil vandaag graag naar het Academisch Ziekenhuis, om te vragen of ze al gegevens gevonden hebben van die verpleegster uit Albina in 1975 en hij heeft een ontmoeting met Cleon geregeld.
We gaan eerst samen ergens ontbijten en ik wil met hem naar plekjes waar hij nog niet geweest is. Dus gaan we Orlando op het Kerkplein proberen.
Die is helaas nog gesloten, maar op de hoek is een winkel waar je heerlijke broodjes kunt kopen.
En dan houden we maar een taxi aan, want met de bus naar het ziekenhuis is volgens mij een hele onderneming.
e taxichauffeur biedt aan om op ons te wachten.
Wij vinden dit een beetje duur worden, maar hij vraagt niks extra's.
Hij brengt ons toch weer terug naar het centrum?
Ok dan.

Binnen in het ziekenhuis worden we aan de balie verwezen naar e eerste verdieping, afdeling Personeelszaken.
Wij de trap op, maar we komen op een gang uit, waar alle deuren op slot zitten!
Weer naar beneden en aan een verpleegster gevraagd waar we zijn moeten; andere gebouw, iets verderop!
(heeeeeeeeel diepe zucht!)
Daar aangekomen zijn 2 heel aardige dames die de gegevens noteren en hun best gaan doen om haar te zoeken.
Maar dat hadden ze 4 weken toch ook al beloofd? (dacht ik)
We krijgen nog de tip om ook bij Burgerzaken te gaan vragen.
En dat moet dan in Kwatta zijn, want daar heeft ze gewoond.
De taxichauffeur brengt ons er naar toe, maar de dames daar mogen geen gegevens aan derden geven.
Snappen wij, maar als ze haar gevonden hebben, zouden ze haar dan kunnen vragen of zijzelf contact met Frans zou willen opnemen.
Maar de dames vervallen in een soort mantra: geen gegevens doorgeven.
Laat maar zitten dan!


We laten ons in het centrum afzetten en zijn hoognodig aan koffie toe!
Omdat Frans ook nog niet bij 't Vat geweest is gaan we daar naar toe.
Erg gezellig is het er niet, want het is er leeg en de helft van het terras is verdwenen; is iemand anders met een uitspanning begonnen.
In december 2015 hadden Betsy en ik al gezien dat ze daar bezig waren, maar het is wel jammer.

Frans wil nog plattegronden kopen en ik weet het Surinaamse tourist-office te zitten.
Maar die hebben niet die kaarten die hij zoekt.
Dan maar via de Waterkant een rondje richting Plein.
Frans loopt door en ik ga het plein op.
In het midden staat Curtis met vlag en toeter en ik ga hem even hallo zeggen.
Het plein stroomt langzaam vol, ondanks de hitte.
Er komt een geluidswagen en daarop nemen de verschillende sprekers op plaats wanneer ze iets willen zeggen.

Ik raak in gesprek met een meneer die van Lelydorp komt en we blijven de hele middag bij elkaar; ik vragen stellend en hij uitleggend.
Hij vraagt steeds of ik het niet te warm heb, zo in die brandende zon, maar ik zeg hem dat ik een dikke bos haar heb die mij goed weet te beschermen.
Hij heeft een kale kop, dus bied ik hem maan paraplu aan, die bij deze dus wordt herbenoemd in parasol.

Inmiddels hebben er zich al honderden mensen op het Plein verzameld en ook zien we hier en daar politie staan.
En er cirkelt de hele tijd al een drone boven ons hoofd.
Veiligheidsmaatregelen.....

Mijn negerengels (ja, dat mag je hier gewoon zeggen!) is niet echt goed te noemen, maar ik kan de strekking van de vele verhalen aardig volgen, hier en daar aangevuld door mijn buurman.
Na ruim 2 uur op het Plein te hebben gestaan, zie ik Frans aan komen lopen, gevolgd door Cleon.
Hij komt niet speciaal om zijn protest te laten horen,maar nu hij er toch is....

En dan wordt er gezegd dat er een mars gaat plaatsvinden; vanaf het Plein door de
Combéweg, door langs het Belastingkantoor en via de Kleine Waterstraat, langs het Kabinet van de President naar de Nationale Assemblee.
Natuurlijk lopen we mee en het valt me op dat het er zo rustig aan toe gaat, ondanks de boosheid die de mensen hebben.
Ik zie al de hele tijd een Creoolse dame, die bij alle toespraken hevig begon te dansen, wanneer ze het er mee eens was.
Schitterend om te zien.

Natuurlijk wordt de stoet onderweg gefotografeerd en gefilmd en niet alleen door de bevolking.....
Ik loop mee voor alle kinderen binnen de Gehandicaptenzorg en die met ASS (autisme) in het bijzonder!
Dus filmen en fotograferen mogen ze me.

Aangekomen bij de Assemblee willen mensen graag dat de president naar buiten komt, of zijn plaatsvervanger, maar de deuren en ramen blijven dicht.
Wel staan er wat politieagenten, maar die geven geen commentaar.
De pers is ook aanwezig en ik zie de Nederlandse correspondent voor de NOS, Harmen Boerboom er ook weer staan.
Ik ben benieuwd wat er vanavond op het journaal te zien zal zijn.

Er is geloof ik iemand van de oppositie naar buiten gekomen, maar de meeste mensen gaan weer richting Plein.
Dit is een protest vanuit het volk en de politiek kan zelf iets gaan organiseren, vinden ze.

Ik zie Frans boven alle Surinamers uit druk aan het fotograferen, dus Cleon zal ook wel ergens in de buurt zijn.
Ik ga naar hem toe en hoor dat Cleon weer bij Zus&Zo zit, dus die gaan we maar even ophalen.
We hebben zin om ergens iets te gaan eten en willen dit aan de Waterkant gaan doen.
Na Cleon te hebben opgehaald slenteren we langs de Waterkant en bekijken de verschillende kraampjes die er hun waar verkopen.
De meeste mensen zijn Inheems.
Frans is aan het onderhandelen met een man die sieraden van kokosnoten maakt en ik ga kijken of ik iets voor Dex kan vinden.
Bij een Inheemse dame vind ik een kinder-tooi met échte papegaaienveren!
Ik weet niet of Dex deze ooit een keertje gaat dragen, maar het idee dat hij later cowboytjes gaat spelen met zijn vriendjes en hij een indiaan is met échte tooi is gewoon tof toch?

Bij de Waterkant gaan we iets eten en dan gaat Cleon naar huis, ergens in de stad.
We lopen een stukje met hem mee, maar als blijkt dat hij ergens op de Saramaccastraat de bus moet hebben, zeg ik dat dit me te ver is en nemen we afscheid op het plein van de Revolutie. (staatsgreep is beter)

Ik laat Frans aan de overkant nog snel het houtsnijwerk zien wat beneden bij Jiji's staat.
Jammer genoeg is de trap afgesloten, want boven staan nog veel meer mooie pronkstukken.

Omdat we ook nog niet bij de Waa geweest zijn, gaan we daar buiten op het terras zitten.
En gaan djogo deze keer, maar tonic!!
In de hal staat een vitrinekast met oa. oude flessen, maar bij navraag blijken deze niet te koop, omdat degene die ze gevonden heeft niet weet wat ze waard zijn......
Jammer Frans.

Heen en weer slingerend (niet van de drank hoor) tussen allerlei straatjes en steegjes komen we weer in de Jesserunstraat aan.
Na nog even op het balkon gezeten te hebben, gaan we slapen.
Morgen komt René ons halen om ons naar Fort Nieuw-amsterdam te brengen.

Moe, maar tevreden met wat ik vandaag gedaan heb, ga ik slapen.

wordt vervolgd.......