Naar Commewijne

vrijdag 21 april

Vandaag ga ik de woning voor de stichting weer bekijken, ditmaal met Esselien en Sharoek.
Hij heeft nog steeds vakantie (tot 2 mei), dus die gaat gewoon mee.

Deze keer ontmoet ik ook de man van Asha, die is overgekomen vanuit Nederland.
Hij neemt de taak op zich om ons rond te leiden.
Esselien vindt de woning echt mooi en zeer zeker geschikt voor het doel.
En wat betreft de tuin: ze gaat me helpen met planten in potten.
Ze heeft al verschillende palmen en vruchtenstruiken in potten staan en die gaat ze nu verder verzorgen voor mij!
En via een vriendin kan ik aan mooie rode palmen komen.

Ik ben blij te horen dat ook zij deze woning wel ziet zitten.
Want ze heeft kijk op huizen en zal ook beslist de nadelen ervan zeggen, maar die ziet ze hier niet.

Ik bespreek met Asha en haar man mijn ideeën voor de tuin.
Ik wil graag een overdekte zandbank hebben en een kampje waar je hangmatten of die heerlijke canvaszakken van Ikea kunt hangen.
En natuurlijk een schommel en klimdingen en als laatste een zwembad.
Bij dit laatste kijken ze enigszins bedenkelijk, maar ik zeg snel dat ik niet met een graafmachine aan kom zetten!
Het wordt een opbouwzwembad(je) dat demontabel is.
Opluchting bij beiden, maar ik zou denken: mooi, een zwembad in de tuin!!
Graven maar.
Dat neem je nl. niet mee als je er weer weggaat, toch?

We spreken af dat we contact houden en zodra ik meer zicht heb op data en zo, dat we dan wat dieper op de zaken ingaan.
We zullen ook een soort van contract gaan opstellen met alle afspraken, voorwaarde, tijdsduur etc.
Maar voorlopig wordt de woning nog gewoon in de verhuur gehouden.

En dan op naar het museum.
Het valt me op, dat het steeds korter lijkt te duren om er te komen.
Misschien doordat je de weg een beetje gaat kennen?
Ik kan me nog wel herinneren dat Engel en ik hier hebben gefietst!
Toen leek de weg eindeloos.....

Deze keer laat ik Esselien de auto maar netjes voor de ingang parkeren.
Maar we lopen wel binnendoor.
Ik meld met wel eerst bij de portier om te zeggen dat we een afspraak met mevrouw Hellen hebben en dat hij misschien even kan bellen dat we er aankomen?
Doet hij zo wie zo wel!

Terwijl Hellen en ik bespreken hoe de boeken digitaal opgeslagen moeten worden, gaat Esselien boven op kantoor wachten en is Sharoek de oude tankwagen aan het beklimmen.
Hellen had een poosje geleden voorgesteld om een sticker op ieder boek te plakken met een nummer, zoals ze ook in een bibliotheek doen.
Maar ik had haar al aangegeven dat dit niet de bedoeling is.
Er zitten behoorlijk oude boeken tussen en zo'n sticker krijg je er nooit af, zonder de kaft te beschadigen.
Ik wil het in ieder geval niet op mijn boeken hebben en ik denk dat ik ook voor Engel kan spreken.
Ze heeft hier alle begrip voor.
We spreken nu af, dat onze boeken in de kasten blijven, zoals ze zijn en mochten ze "eigen" boeken hebben, dan komt daar een sticker op.

Er is trouwens hard gewerkt aan de cellenblokken!!
Ze zijn schoongemaakt en er zijn al glazen schermen aangebracht!
Zo staan de spullen veilig achter glas, zodat de bezoekers er niet bij kunnen.
Het ziet er indrukwekkend uit en ik kan me een beetjel voorstellen hoe het er straks uit zal komen te zien!
Apart gevoel dat hier straks bezoekers rondlopen die naar jouw spullen staan te kijken.
Heel bijzonder om dit mee te kunnen maken.
Des te jammer dat het nog niet klaar is en ik de opening niet kan bijwonen.

Ik heb nu het gevoel dat ik dit al eerder geschreven heb!
Maar in ieder geval gaat het nu zoals we afgesproken hebben.
We gaan elkaar waarschijnlijk niet meer zien, omdat ze zelf voor een aantal weken met vakantie gaat.
We nemen hartelijk afscheid en ik wens haar succes met het vele werk dat haar te wachten staat!

En dan gaan Esselien en ik snel naar beneden om in het aangrenzende restaurant iets te drinken.
Een restaurant kun je het eigenlijk niet noemen, want je kunt er niks eten en drinken is ook beperkt tot flesjes cola of water.
Maar koud is het wel en daar gaat het om.

We lopen door de tuin en Sharoek heeft een boom met mopé's gevonden.
En niet zo weinig ook!
De hele grond onder de boom ligt bezaaid met vruchten.
En alsof het zo moet zijn, ligt er een mooie plastic zak onder de boom.
Dat wordt dus smullen vanavond, want Esselien gaat ze stoven met wat suiker en kaneel.
Forbidden fruit, maar ga gewoon zondigen!

We zien ook nog een manjaboom met heerlijke manja's. Er liggen er een stel op de grond, maar we kunnen er niet bij.
De boom staat aan de andere kant van een afscheiding met prikkeldraad.
Maar ook daar heb ik een oplossing voor: Sharoek!
Kwestie van voet op de onderste zetten en de volgende omhoog trekken en hij staat binnen.
Of buiten, is maar hoe je het bekijkt.
Sharoek geeft ze snel aan en klautert op handen en voeten weer terug.
Vitamientjes te over.

We wandelen weer terug naar de uitgang en komen weer achter het museum langs.
Daar staan nog meer manjabomen en er is ook een man bezig om met een netje de manja's eruit te vissen.
Wij hebben zo'n ding natuurlijk niet bij ons, maar Sharoek ziet een bamboe-struik en vindt een lange stok die uitstekend dienst kan doen als prikstok.
Kan doen, want het valt nog behoorlijk tegen om die dingen eruit te wippen.
Ze wiebelen heen- en weer, maar loslaten....hó maar!
Maar we geven niet op en weten toch 7 stuks te plukken.
Ze zijn nog niet helemaal rijp, maar dat is volgens Es juist goed.
Ze wil er chutney van maken en dat doe je met onrijpe manja.

Wanneer we willen doorlopen zie ik ineens de bodem van een fles tussen de wortels van de manjaboom steken!
Eerst denk ik dat het een lege bierfles is, maar hij zit er zo strak in en de wortels hebben zich er ook al omheen gedraaid, dat die fles er al best een tijd moet zitten.
Es gaat aan de slag met een scherf van iets en Sharoek met de punt van zijn bamboestok.
We wisselen elkaar af en eindelijk komt er beweging in.
En na nog een poos pulken krijgen we hem eruit.
Het is best een oude fles en ik neem hem mee.
Mooi voor de verzameling (die we niet meer hebben, staat 50 meter verderop!)
En iets verder zie ik nóg een fles boven het gras uitkomen.
We besluiten deze te laten zitten en later nog eens terug te komen.

Bij de "Bosje-brug" aangekomen, belanden we in een file!
Nu ben ik al geen fan van deze brug, maar om er ook nog eens op stil te moeten staan en langzaam naar de andere kant te moeten kruipen is helemaaaaal niet prettig, kan ik je verzekeren.
Esselien is constant bezig met een hellingproef en moppert op haar achterligger, die steeds te dicht achter ons gaat staan.
Straks zitten we op elkaar en duurt het nog langer voor we hier weg kunnen.
Ik heb in de krant gelezen, dat de minister van verkeer gaat verbieden dat er meer dan 3 volle vrachtwagens tegelijk op de brug mogen rijden.
We zien er beduidend meer dan 3 en of je het gelooft of niet; de brug schommelt!!
Het duurt heel lang voordat we aan de overkant zijn en slaken een zucht van verlichting.
Want de brug is nodig aan een onderhoudsbeurt toe, maar gezien de financiële situatie komt daar natuurlijk niks van.
Eerst moet er een auto doorheen zakken of zo, voordat men gaat kijken wat er aan de hand is.

Moe maar tevreden met deze leuke dag rijden we snel naar huis.
Ik heb Sharoek beloofd om pannenkoeken te gaan bakken en hij mag helpen.
Altijd feest.

Morgen de was doen en zondagavond komt Michiel weer.
Hij gaat maandag weer terug naar huis en we gaan hem uitzwaaien.
Leuke bezigheid, vind ik, mensen uitzwaaien op Zanderij.
Over minder dan een maand ben ik aan de beurt........

wordt vervolgd......